Jak urządzić mieszkanie dla rodziny z dziećmi bez wariowania

Kiedy w mieszkaniu pojawia się trzecie dziecko, a my wciąż mamy dwa pokoje, zaczynam rozumieć, że trzeba działać sprytnie. Moja znajoma, która ma dwóch synów w wieku przedszkolnym i córkę w podstawówce, opowiadała mi, jak każdego ranka lawiruje między wózkiem a rowerkiem biegowym w przedpokoju. Próbowaliśmy różnych rozwiązań, od składanych krzeseł po regały na kółkach, ale najbardziej pomogło postawienie na meble, które służą podwójnie. W salonie postawiliśmy kanapę z funkcją spania, która na co dzień jest miejscem do czytania książek, a wieczorem zamienia się w wygodne posłanie dla gości. Ważne, żeby wybrać model z mechanizmem DL, bo wtedy rozkładanie zajmuje dosłownie chwilę i nie trzeba przesuwać stolika kawowego.



Największym wyzwaniem okazało się przechowywanie pościeli. Gdy przychodzą goście, a ja muszę szukać zapasowych poduszek w szafie dziecięcej, to zawsze kończy się bałaganem. Dlatego zdecydowaliśmy się na łóżko z pojemnikiem na pościel w pokoju córki. To był strzał w dziesiątkę, bo schowałam tam nie tylko kołdry i poszewki, ale też zimowe swetry i śpiwory. W sypialni rodziców mamy natomiast stelaz listwowy pod materacem, który zapewnia dobrą cyrkulację powietrza, a do tego kupiliśmy materac piankowy o grubości 16 centymetrów. Dzieci często skaczą po naszym łóżku, więc musi być sprężyste, ale nie za twarde, żeby nie bolał kręgosłup po nocy spędzonej z maluchem, który wchodzi pod kołdrę o trzeciej nad ranem.



W pokoju dziecięcym postawiliśmy na wersalkę, która jest niższa niż typowe łóżko, więc maluchy same mogą się na nią wspinać bez ryzyka upadku. Wybrałam model z tapicerka welurowa w odcieniu szarości, bo welur jest przyjemny w dotyku, a przy tym łatwo go odkurzyć z okruszków i kurzu. Wersalka ma też wysuwane szuflady na zabawki, co rozwiązuje problem wiecznego rozrzucania klocków po podłodze. Kiedy przychodzą znajomi z noclegiem, rozkładamy wersalkę, a dzieci śpią na górze w swoich łóżkach piętrowych. Piętrowe łóżka to osobna historia, bo trzeba pamiętać o zabezpieczeniu barierką i sprawdzić, czy drabinka jest stabilna, ale u nas sprawdzają się od dwóch lat bez żadnego wypadku.



Kuchnia w mieszkaniu dla rodziny z dziećmi to prawdziwe pole bitwy. U mnie blat ma tylko 120 centymetrów długości, więc każdy centymetr jest na wagę złota. Zainwestowałam w składane krzesła, które wieszamy na haczykach pod szafkami, dzięki czemu dzieci mogą same dosuwać je do stołu bez proszenia o pomoc. Stolik jadalniany wybrałam z zaokrąglonymi krawędziami, bo ostre narożniki przy małych dzieciach to proszenie się o guza. Na podłodze położyliśmy panele winylowe, które są ciepłe w dotyku, a do tego łatwo zmyć z nich rozlane mleko czy przecier pomidorowy. I najważniejsze - wszystkie szafki kuchenne mają blokady, bo moja dwulatka potrafi otworzyć każdą szufladę w trzy sekundy.



Przedpokój to zwykle wąski tunel, ale da się go urządzić funkcjonalnie. Postawiłam tam ławkę z pojemnikiem na buty, a nad nią wieszaki na kurtki na różnych wysokościach, żeby dzieci mogły same wieszać swoje rzeczy. Na podłodze mamy wycieraczkę z włókna kokosowego, która zbiera błoto, a obok stoi stojak na parasole z podstawą obciążoną wodą, żeby się nie przewracał. ma swój kolorowy kosz na zabawki, które wrzuca się tam przed wyjściem do przedszkola, co oszczędza mi krzyków o sprzątanie. I jeszcze jedno - zamontowaliśmy lustro w pełnej wysokości, żeby przed wyjściem sprawdzić, czy ktoś nie ma czapki na lewą stronę.



Łazienka to najbardziej newralgiczne miejsce w mieszkaniu dla rodziny z dziećmi. U nas jest tylko jedna, więc poranki wyglądają jak w kolejce do lekarza. Kupiliśmy nakładkę na sedes z drabinką dla malucha, żeby mógł sam siadać, a do tego stojak na szczoteczki z przyssawką, który nie zajmuje miejsca na blacie. Pod umywalką wstawiliśmy plastikowy organizer na ręczniki, a na ścianie zamontowaliśmy suszarkę składaną, żeby mokre ręczniki nie leżały na kaloryferze. Wanna jest krótka, ale głęboka, więc dzieci mogą pluskać się bezpiecznie, a ja korzystam z prysznica z ruchomą słuchawką, żeby spłukać im włosy bez zalewania całej podłogi.



Na koniec dodam, że najważniejsze w urządzaniu mieszkania dla rodziny z dziećmi jest elastyczność. Meble muszą rosnąć razem z dziećmi, a nie być sztywno przypisane do jednej funkcji. Moja córka ma teraz biurko z regulowaną wysokością, które będzie służyć przez całą podstawówkę, a obok stoją regały na książki z ażurowymi półkami, żeby widzieć, co się na nich znajduje. W salonie mamy dywan z krótkim włosiem, który łatwo odkurzyć, a na oknach rolety rzymskie bez sznurków, żeby dzieci się nie zaplątały. I pamiętajcie, że nie musicie kupować wszystkiego od razu - czasem lepiej poczekać na wyprzedaż, niż brać pierwszą lepszą kanapę, która po roku się rozpadnie.